Print

Ιστορική πορεία

 

Επιβιώνει στα Ρωμαϊκά χρόνια και παρακμάζει κατά τον 3ο ή 4ο αι. μ.Χ., όταν μικρή και απομονωμένη αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις επιδρομές των Γότθων βαρβάρων, τις φυσικές καταστροφές, τη γενική παρακμή.

Από τον 3ο αι. μ.Χ., οι κάτοικοι της περιοχής έχουν εκχριστιανισθεί, όπως μας δείχνουν οι παλαιοχριστιανικές βασιλικές που έχουν αποκαλυφθεί.

Σλαβικά φύλα, ειρηνικοί νομάδες ποιμένες και γεωργοί κατεβαίνουν στην Πελοπόννησο το 7ο και 8ο αι. αναζητώντας ορεινά ασφαλή μέρη. Κάποιες ομάδες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Στη συνύπαρξή τους με τους ντόπιους Έλληνες φάνηκε η δύναμη του Ελληνισμού. Οι νέοι κάτοικοι έγιναν αποδεκτοί, έμαθαν ελληνικά, εκχριστιανίστηκαν, αφομοιώθηκαν. Σλαβόφωνοι οικισμοί ή μειονότητες δεν αναφέρονται ποτέ ως αυτοτελείς ή ανεξάρτητοι. Όμως, όπως πήραν έτσι και έδωσαν κάτι από την πείρα τους, τη φιλοπονία τους και τη γλώσσα τους. Μαρτυρία του ερχομού τους είναι τα τοπωνύμια που διατηρούνται μέχρι σήμερα και που μαρτυρούν κυρίως τη μορφολογία του εδάφους.

Πότε η αρχαία Τεύθις ονομάστηκε Δημητσάνα είναι άγνωστο, όπως άγνωστη είναι η ετυμολογία και η σημασία της λέξης.

Το όνομα αυτό αναφέρεται για πρώτη φορά στο πατριαρχικό σιγίλιο του 967 μ.Χ., ιδρυτικό της σταυροπηγιακής μονής του Φιλοσόφου, στο Φαράγγι του Λουσίου. Σ’ αυτό, η Δημητσάνα αποκαλείται «χώρα» ως πόλη ήδη διαμορφωμένη και ανθηρή. Από το έτος αυτό αρχίζει η ιστορία της Δημητσάνας.

Οι κάτοικοι της είναι γεωργοί, κτηνοτρόφοι, ειδικοί τεχνίτες, εργάτες και πλούσιοι νοικοκυραίοι. Αναδεικνύονται ιστορικές οικογένειες όπως οι Λαμπαρδόπουλοι και οι Καρακάλλοι, που αναφέρονται στους κώδικες των μονών και των ναών της περιοχής..

Τον 9ο, 10ο και 11ο αι. η κεντρική Βυζαντινή εξουσία υποστηρίζει την αναγέννηση της Παιδείας στον ελληνικό χώρο με την ίδρυση μεγάλων μονών σε όλη την Ελλάδα, όπως η μονή της Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων, η Μονή Μεγίστης Λαύρας στο Άγιο Όρος, η Μονή του Οσίου Λουκά Βοιωτίας, η Μονή Δαφνίου στην Αττική, η Μονή Φιλοσόφου στην Δημητσάνα.

Τα μοναστικά αυτά κέντρα σε επίκαιρα σημεία της επικράτειας, παράλληλα με τους θρησκευτικούς τους στόχους, είναι οχυρά, διαθέτουν αμυντικούς πύργους και εξασφαλίζουν την ασφάλεια της περιοχής τους. Για το λόγο αυτό και ονομάστηκαν «Ακροπόλεις του Χριστιανισμού.

Copyright © 2017. ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΗΤΣΑΝΑΣ. (0030) 27950-32111
Δημιουργία & Τεχνική Επιμέλεια readyg0 webdesign.